Otto Kolb สร้างบ้านทรงกระบอกจากเศษเหลือของโรงงานตนเอง

Kolb กลับสวิตเซอร์แลนด์หลังสอนการออกแบบในชิคาโกและประสบความสำเร็จเชิงพาณิชย์จากบันไดสำเร็จรูปแบบโมดูลที่จดสิทธิบัตรในปี 1965 บันไดปรากฏในบ้านของเขาเอง แต่ความสัมพันธ์ลึกกว่านั้น เพราะกระบวนการผลิตบันไดสร้างเศษโลหะซึ่งถูกพับกลับเข้าสู่โครงบ้านเฉพาะหลังนี้ วงจรจากผลิตภัณฑ์ โรงงาน เศษเหลือ และที่อยู่อาศัยทำให้ผู้สร้างกับระบบผลิตแยกจากกันไม่ได้

Villa Kolb สร้างปี 1980–1982 ที่ Wermatswil ใน Zurich Oberland และรวมความสนใจของ Kolb ต่อศิลปะญี่ปุ่น สถาปัตยกรรมอินทรีย์ และการก่อสร้างอุตสาหกรรม เรื่องของ RIMOWA เรียกเพียงนามสกุล Kolb ซึ่งเปิดทางให้สำเนาก่อนหน้าไหลไปสู่ชื่อจริงผิด บันทึกสถาปัตยกรรมอิสระชี้ Otto Kolb อย่างชัด การแก้ชื่อไม่ใช่รายละเอียดเล็ก เพราะผลงานบันได โรงงาน และชีวิตในชิคาโกคือหลักฐานที่อธิบายบ้านทั้งหลัง

• สถาปนิกและผู้อาศัย: Otto Kolb
• ที่ตั้งและเวลา: Wermatswil รัฐซูริก ปี 1980–82

ขอบทรงกระบอกมีมุมภายนอกน้อยกว่าเปลือกสี่เหลี่ยมที่มีพื้นที่ใกล้กัน จึงลดสะพานความร้อนบางตำแหน่งและความซับซ้อนของผิว หินจากงานขุดไม่ถูกขนทิ้ง ส่วนเศษโลหะพับจากโรงงานกลายเป็นองค์ประกอบก่อสร้าง ตรงกลางบ้านมีถังขนาดใหญ่รับน้ำฝนจากหลังคา การเก็บวัสดุและน้ำไว้ในพื้นที่ทำให้แนวคิดไม่หยุดที่รูปทรง แต่ไหลผ่านห่วงโซ่ทรัพยากรของบ้าน

RIMOWA อธิบายน้ำไหลผ่านตะแกรงไฟเพื่อสนับสนุนระบบทำความร้อน และบ่อน้ำกับทางเดินลอยขยายการหมุนเวียนสู่ภูมิทัศน์ แผนเปิดทำให้ระบบเหล่านี้เป็นส่วนประสบการณ์แทนซ่อนหลังป้ายอุปกรณ์ บ้านจึงเป็นสภาพแวดล้อมรวม ไม่ใช่รายการผลิตภัณฑ์สีเขียว อย่างไรก็ดี เอกสารสาธารณะไม่ให้ประสิทธิภาพถัง อัตราสูญเสีย พลังงานป้อน หรือการใช้รายปี จึงควรอธิบายแนวคิดโดยไม่คำนวณผลที่ไม่มีข้อมูล

• วัสดุใช้ซ้ำ: เศษโลหะโรงงานและหินจากการขุด
• ระบบน้ำ: หลังคารวบรวมเข้าสู่ถังกลางที่เชื่อมแนวคิดความร้อน

ในปี 1982 การรวมวัสดุอุตสาหกรรมใช้ซ้ำ น้ำฝน และรูปทรงคำนึงพลังงานไว้ในบ้านส่วนตัวถือว่าไม่ธรรมดา การประเมินความยั่งยืนปัจจุบันจะถามเพิ่มเรื่องฉนวน ความแน่นอากาศ คาร์บอนฝังตัว ประสิทธิภาพระบบ อายุชิ้นส่วน และการใช้ที่วัดได้ ซึ่งบทความภาพของ RIMOWA ไม่ได้ให้ คำชมเชิงประวัติศาสตร์จึงอยู่ร่วมกับความไม่รู้ด้านสมรรถนะได้โดยไม่ขัดกัน

คำตัดสินของเรา: Villa Kolb สมควรถูกสนใจเพราะทำให้ความคิดสิ่งแวดล้อมแยกจากรูปและชีวิตไม่ได้ อธิบายมันว่าเป็นการทดลองและมองไกลสำหรับยุค ไม่ใช่ใบรับรองประสิทธิภาพสมัยใหม่ ภาพ Simon Menges เปิดให้เห็นบรรยากาศของระบบ แต่งานวิจัยเทคนิคยังเป็นคำถาม การเขียนเช่นนี้ให้เครดิตความกล้าโดยไม่ใช้ภาษายั่งยืนกว้าง ๆ ลบรอยต่อระหว่างความตั้งใจ ผลจริง และมาตรฐานที่เปลี่ยนไป

• จุดแข็งทางประวัติศาสตร์: ระบบสิ่งแวดล้อมรวมในสถาปัตยกรรม
• ขอบเขตปัจจุบัน: ไม่มีผลตรวจพลังงานหรือใบรับรองร่วมสมัยที่เผยแพร่